{"id":3486,"date":"2014-06-17T16:36:31","date_gmt":"2014-06-17T15:36:31","guid":{"rendered":"http:\/\/archief.stadmakerscongres.nl\/?p=3486"},"modified":"2014-06-23T15:47:56","modified_gmt":"2014-06-23T14:47:56","slug":"leren-buiten-de-torens","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/archief.stadmakerscongres.nl\/?p=3486","title":{"rendered":"Leren buiten de torens"},"content":{"rendered":"

In \u00b4de nieuwe werkelijkheid\u00b4 is de gemeentelijke organisatie bewust en gericht bezig met het opnieuw ontwikkelen en uitvinden van haar rol en positie in en om het speelveld. Dit is een reflexief en lerend proces. Het wordt aangejaagd door de kenmerken van \u00b4de nieuwe werkelijkheid\u00b4, en die zijn niet altijd even prettig. Des te sterker dat het ontwikkelen tot een lerende organisatie actief wordt gestimuleerd\u00a0en publiekelijk wordt geijkt.<\/p>\n

Omgaan met de nieuwe werkelijkheid
\n<\/strong>Begin april verscheen een rapport van de TU Delft, opgesteld in opdracht van en samenwerking met de gemeente Rotterdam. Het rapport evalueert de zogenaamde \u00b4kennismotor\u00b4, een gemeentelijk platform voor het verbinden, aanjagen en voeden van een nieuwe gebiedsontwikkelingspraktijk. Het rapport geeft een mooie inkijk in de gemeentelijke zoektocht om zichzelf in ‘de nieuwe werkelijkheid’ te positioneren. Het rapport\u00a0stelt bijvoorbeeld:<\/p>\n

    \n
  1. Faciliteren moet gezien worden als een integraal onderdeel van het sturingsvermogen van de gemeente in stedelijke gebiedsontwikkeling;<\/li>\n
  2. Faciliteren is het vermogen om in interactie met burgers en bedrijven de potentie van plekken in de stad te verkennen en deze om te zetten in concrete (gebieds)initiatieven;<\/li>\n
  3. Gemeenten zijn gebaat bij een platform waarin de kennis en ervaring van medewerkers en externe partijen expliciet wordt gedeeld en omgezet in concrete acties;<\/li>\n
  4. Leren is noodzakelijk om een faciliterende rol in gebiedsontwikkeling te bereiken. Nieuwe werkwijzen dienen actief toegepast en ge\u00ebvalueerd te worden.<\/li>\n<\/ol>\n

    De beoordeling van de inzet van de Kennismotor is positief, maar roept op tot het binnenhalen van diversere bronnen van \u2018(markt)kennis\u2019, \u2018netwerken van medewerkers\u2019, en \u2018terugkoppelingsmomenten voor opleidingsinzichten\u2019 om het lerend vermogen van de organisatie te bevorderen.<\/p>\n

    Uitbreiding van de leeromgeving
    \n<\/strong>Mijn stelling is dat de leeromgeving zich gezien de aard van de nieuwe opgave niet kan beperken tot de organisatie zelf. Door de onderlinge afhankelijkheid van \u2018binnen\u2019 en \u2018buiten\u2019, door de inzet op \u2018coproductie\u2019, door de gelijkwaardigheid en wederkerigheid in nieuwe gebiedsontwikkelingsarrangementen is het leren in de nieuwe praktijken per definitie verbonden aan concrete locaties en casussen. De spelers daarin doorkruisen en overstijgen disciplinaire en organisatorische grenzen: ze zijn te zien als de \u2018agenten\u2019 die Klaus Overmeyer introduceerde. Competentieontwikkeling binnen de organisatie zal net zo goed zich op de \u00b4fellow travelers\u00b4 buiten de organisatie kunnen richten.<\/p>\n

    De opgavestelling
    \n<\/strong>Hoe kunnen we met beyond bottomup <\/em>een omgeving bouwen die uitnodigt tot echt samen leren? Faciliteren van gezamenlijk geformuleerde feedback <\/em>en feedforward? <\/em>Wederzijds investeren in elkaars handelingsbekwaamheid? Dat gesprek ga ik graag aan met de kenniscoureurs<\/em> van Stadsontwikkeling.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    In \u00b4de nieuwe werkelijkheid\u00b4 is de gemeentelijke organisatie bewust en gericht bezig met het opnieuw ontwikkelen en uitvinden van haar rol en positie in en om het speelveld. Dit is een reflexief en lerend proces. Het wordt aangejaagd door de kenmerken van \u00b4de nieuwe werkelijkheid\u00b4, en die zijn niet altijd even prettig. Des te sterker […]<\/p>\n","protected":false},"author":12,"featured_media":3522,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[56],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/archief.stadmakerscongres.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3486"}],"collection":[{"href":"https:\/\/archief.stadmakerscongres.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/archief.stadmakerscongres.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archief.stadmakerscongres.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/12"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archief.stadmakerscongres.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3486"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/archief.stadmakerscongres.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3486\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3605,"href":"https:\/\/archief.stadmakerscongres.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3486\/revisions\/3605"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archief.stadmakerscongres.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/3522"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/archief.stadmakerscongres.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3486"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/archief.stadmakerscongres.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3486"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/archief.stadmakerscongres.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3486"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}